مرکز مطالعات ايران و بالکان
Date History

رحلت عارف شهير و فقيه جليل علامه "ميرزا ابوالحسن شعراني" (1352 ش)


علامه حاج ميرزا ابوالحسن شعراني (تهراني) در سال 1281ش (1320 ق) در تهران به دنيا آمد. وي پس از فراگيري مقدمات، به كسب معاني بيان، فقه، اصول، منطق، كلام و حكمت و رياضيات و طب پرداخت و از اساتيدي همچون ميرزا محمود قمي، محمدرضا صهباي قمشه‏اي، ميرزا طاهر تنكابني و ميرزا علي اكبر يزدي استفاده برد. آيت‏اللَّه شعراني در 26 سالگي به نجف اشرف مهاجرت كرد و رجال و حديث را از محدثِ رجالي، سيدابوتراب خوانساري فرا گرفت. وي سپس به وطن بازگشت و در منزل خويش به تدريس علوم و فنون و ترجمه و تاليف پرداخت. حضرات آيات: ميرزا هاشم‏آملي، عبداللَّه جوادي آملي، حسن حسن‏زاده آملي، محمد حسن احمدي فقيه يزدي و سيد جلال الدين محدث ارموي از جمله شاگردان و تعليقات بر تفسير ابوالفتوح رازي، و تفسير مجمع‏البيان طبرسي، راه سعادت در اثبات خدا و بحث نبوت و ولايت و معاد از جمله آثار اين عالم رباني مي‏باشند. ايشان به زبان عربي، فرانسه و عبري تسلط و احاطه كامل داشت و در هيئت و نجوم و زيج ماهر بود. سرانجام اين فقيه و مدرس بزرگوار در دوازدهم آبان 1352 ش برابر با هشتم شوال 1393 قمري در اثر كسالت قلبي در 71 سالگي در بيمارستاني در آلمان بدرود حيات گفت و سپس با تشييع باشكوهي در جوار حرم عبدالعظيم(ع) مدفون گرديد.

تمامی حقوق متعلق به مرکز مطالعات ایران، بالکان و اروپای مرکزی می باشد. طراحی توسط پورتال ایمن